Dat begint met een zeer,
zeer,
zeer vingervlugge gitaarsolo,
zoals die van Mark Loflook van die Arrari-straights.
Are you ready, folks?
GELACH
Voilà, hij is al voorbij.
GELACH
Dat was toch vlug, hè?
GELACH
Nee, ik hou niet van madame met een bondjas.
Madame met een bondjas zijn gemeen.
Ik moet niks hebben van madame met een bondjas.
Tegen madame met een bondjas zeg ik nee.
Ik denk dat ik het jullie nu wel kan vertellen.
Ik ga een zaak beginnen in madame Vellink.
Ga ze vangen op de Avenue Louise.
Op banketten,
paardenrennen en deftige recepties in de Saturday Night Fever Pub.
Bij de Rotary en de Lions Club.
Met mijn grote muizen vol en mijn flesje vol vergif.
Vang ik er zoveel ik er maar wif.
Dat is om te rijmen, hè, wif.
GELACH
Want ik hou niet van madame met een bondjas.
Madame met een bondjas zijn gemeen.
Ik moet niks hebben van madame met een bondjas.
Tegen madame met een bondjas zeg ik nee.
Hun rug en hun buik, die naai ik aan elkaar.
Daarvan maak ik een luchtmatras of een vliegende sigaar.
Van hun tenen maak ik champagne,
flessen,
stopsels.
En een sterk insecticide van het vel onder hun oksels.
Van hun tepels maak ik kleistertjes om fietsbanden te plakken.
En de wallen onder hun ogen worden blauwe vuilniszakken.
En hun venusheuvels raak ik ook wel kwijt.
Daarvan maak ik een heel groot smiernaad tapijt.
Want ik hou niet van madame met een bondjas.
Madame met een bondjas zijn gemeen.
Ik moet niks hebben van madame met een bondjas.
Tegen madame met een bondjas zeg ik nee.
Van hun neus maak ik een stopcontact of een arbiterfluitje.
Van hun lippen elastiekjes om gelijpotten te sluiten.
En zo maak ik van alles.
In echt madame leer.
Mijn winkeltjes al draaien,
mijn financies nog veel meer.
En als ik eenmaal rijk ben,
dan kan ik ze bestellen.
Mijn twee heel dure mantels in stekelvarkensvellen.
Eén voor meneer Urbanus en één voor zijn madame.
Zo hebben we altijd plaats op de bus en op de tram.