Μανούλα θα φύγω, μην κλάψεις για μένα,
η μοίρα το γράφει,
μονάχος να ζω.
Το μίσος του κόσμου με δέρνει σκληρά
και φεύγω με πίκρα στα ξένα.
Το μίσος του κόσμου με δέρνει σκληρά και φεύγω με πίκρα στα ξένα.
Αυτή η νύχτα μένει, που θα'μαστε μαζί.
Να φύγεις μακριά μου πριν έρθει το πρωί.
Αυτή η νύχτα μένει.
Αγάπη μου, σε χανώ, έτσι ήτανε γραμμένο.
Μα όσο ζω στον κόσμο, εσένα θα προσμένω.
Αγάπη μου, θα φύγεις, έτσι ήτανε γραμμένο.
Μα όσο ζω στον κόσμο, εσένα θα προσμένω.
Αυτή η νύχτα μένει, που θα'μαστε μαζί.
Να φύγεις μακριά μου πριν έρθει το πρωί.
Αυτή η νύχτα μένει.
Απόκληρος σ' αυτήν την κοινωνία,
γυρίζω σαν τα έρημα πουλιά.
Η μέρα στη σκληρή παρανομία,
η νύχτα στα υπόγεια κάποια.
Ένας απόκληρος, ένας ξεριζωμένος,
από τον Θεό και από τους ανθρώπους ξεγραμμένος.
Μαν του μπάλα,
αγάπη γλυκιά μου,
θα'χαρω να'ρθεις πάλι
κοντά μου.
Από τότε που σε χασαλιώνω,
το όνομά σου φωνάζω με πόνο.
Μαν του μπάλα,
μαν του μπάλα.
*