Nadchodzi już
kres moich dni,
zaczyna się
już ak dostatni,
dlatego dziś powiedzieć chcę
historię mą
tak bez obłady.
Żyłem jak król
i byłem nim,
choć z niejednego
pieca chleb jak w krew.
Ja chleb jadłem i wiem,
to jedno wiem,
żyłem jak chciałem.
Świat
pokochał mnie,
nie szczędził mi
ciosów i razów.
Robiłem to,
co każdy chce,
choć tak naprawdę
nikt w to nie wierzył.
Pamiętam też
mój każdy krok
i każdy dźwięk,
który zagrałem.
To jedno wiem,
że żyłem jak chciałem.
Choć człowiek jest
jak twardy głaz,
upadnie też nie jeden raz,
lecz choćby świat zawalił się,
nie podda się,
nie ugniesz się,
by każdemu z was
powiedzieć w twarz,
żyłem jak chciałem.
Sprawdź
każdego dnia
tysiące twarzy,
nienazwany,
z ręką na serc,
mogę już rzec,
kochałem i
byłem kochany.
I dziś,
gdy patrzę wstecz,
to mogę już
śmiało powiedzieć,
że wiem,
to jedno wiem,
żyłem jak chciałem.
Twardy jak głaz,
ja, każdy z was,
upadłem też nie jeden raz,
lecz choćby świat zawalił się,
nie poddam się,
nie ugnę się,
by każdemu z was
wykrzyczać w twarz,
żyłem jak chciałem.
Żyłem jak chciałem.