เหมือนเวรกรรม สําเติมจิตใจ ถูกพยุรักดังฮิตรายตามเรื่อยมา
กระนําใจเสียจนพัง
ย่ําไปกับตา
อยู่ยามทารุนตลอดเวลา แต่ฉันยังยอมทนได้
ไม่โกรธเธอ ที่ระบายแค้นลงที่ฉัน แต่จะยอมทน
ยอมใช้มีกรรมต่อไป
จะเก็บงํา
ฝืนน้ําตา ให้ตกใน เจ็บจนชิ้นช้า ไม่บอกใครๆ แบกไว้เพียงความร้าวร้าว
เกือบแล้ว รักเราเกือบสายไป
เกิดจากอารมณ์ ที่กลุ่นดังไฟ
สุดท้ายคือทรมาน
แต่ฝันร้ายในราตรี ที่ยาวนาน
ขอจบลง
ที่ฉันและเธอเข้าใจ
ไม
่โกรธเธอ
ที่ระบายแค้นลงที่ฉัน
แต่จะยอมทน
ยอมใช้มีกรรมต่อไป
เก็บงํา
ฝืนน้ําตา ให้ตกใน
เจ็บจนชิ้นช้า ไม่บอกใครๆ แบกไว้เพียงความร้าวร้าว
เกือบแล้ว รักเราเกือบสายไป
เกิดจากอารมณ์ ที่กลุ่นดังไฟ สุดท้ายคือทรมาน
แต่ฝันร้ายในราตรี ที่ยาวนาน
ขอจบลง
ที่ฉันและเธอเข้าใจ