Nung isilang ka sa mundong ito
Laking tua ng magulang mo
At ang kamay nila ang iyong
ilaw

At ang nanay at tatay mo'y
Di malaman ang gagawin
Pinamustan pati pag tulog mo

At sa gabi napukuyat ang iyong nanay
Sa pagtimpla ng gatas mo

At sa umaga na may kalong ka ng
Iyong amang tuwang-tuwa sa'yo

Ngayon nga ay malaki ka na
Nais mo'y maging malaya
Di man sila payag mo lang magagawa

Ikaw nga ay biglang nagbago
Naging matigas ang iyong ulo
At ang payo nila'y siluan mo

Di mo man lang itisip na ang kanilang
Pinagamay para sa'yo




At ang nais mo'y masunod ng layaw mo
Di mo sila pinapansin


Nagdaan pa ang mga araw
At ang landas mo'y naligaw
Ikaw ay nalulong sa masamang bisyo

At ang una mong nilapitan, ang iyong inang lumuluha
At ang tanong, anak, ba't ka nagkaganyan?
At ang iyong mga matay, biglang lumuha nang di mo napapansin
Pagsisisiang sa isip mo'y nalaman mo, di kay nagkamali
Pagsisisiang sa isip mo'y nalaman mo, de kay nagkamali
Pagsisisiang sa isip mo'y nalaman mo, de kay nagkamali
Pagsisisiang sa isip mo'y nalaman mo, de kay nagkamali
Pagsisisiang sa isip mo'y nalaman mo, de kay nagkamali
Nasisisiang sa isip mo'y alaman mo, ika'y nagkamali.