คน
ๆ นึง มีชีวิตไปวัน ๆ อย่างลือลอย
จนเวลาค่อย ๆ ผัดพาเธอมาอยู่ข้างกัน
โลกสีเท่ากลับกลายเป็นสีสัน
คืนแล้ววันกลายเป็นความงดงาม
รอยยิ้มเธอตอบคําถาม
ว่าฉันมีชีวิตเพื่ออะไร
จะอยู่ขินข้างเธอ
จนถึงวันสุดท้าย
ว่ากายและใจตรงนี้
ฉันยกให้เธอ
ตั้งแต่วันแรกเจอแค่เราสมตา
ก็รู้ฉันรักเธอ
จะดูแลหัวใจเธอไว้ด้วยชีวิต
แค่ยิ่งเข้นใจแค่ไหนไม่ต้องไม่รู้
นั่นคือเหตุผลเดียวที่คนอย่างฉัน
นั่นยังหายใจฉันรักเธอ
โล
กสีเท่ากลับกลายเป็นสีสัน
คืนและวันกลายเป็นความงดงาม
รอยยิ้มเธอตอบคําถามว่าฉันมีชีวิตเพื่อไร
จะอยู่ขินข้างเธอจนถึงวันสุดท้าย
ว่ากายและใจตรงนี้ฉันยกให้เธอ
ตั้งแต่วันแรกเจอแค่เราสมตาก็รู้ฉันรักเธอ
จะดูแลหัวใจเธอไว้ด้วยชีวิตแค่ยิ่งเข้นใจแค่ไหน
ไม่ต้องไม่รู้นั่นคือเหตุผลเดียวที่คนอย่างฉัน
นั้นยังหายใจฉันรักเธอ
จะใช้เวลาที่มีเหลือ
และกลับรอยยิ้มของเธอเท่านั้น
จนกว่าชีวิตฉันไม่เหลือลมหายใจ
จะอยู่เคียงข้างเธอจนถึงวันสุดท้าย
ว่ากายและใจตรงนี้ฉันยกให้เธอ
ตั้งแต่วันแรกเธอแค่รองสมตาก็รู้ฉันรักเธอ
จะดูแลหัวใจเธอไว้ด้วยชีวิต
อยากยิ่งเข้นใจแค่ไหนไม่ต้องไม่รู้
นั่นคือเวลาเดียวที่คนยังสักนั้นยังหายใจฉันรักเธอ
ฉันรักเธอ
ฉันรักเธอ
ฉันรักเธอ