Σπίνα μου διατιμαγεμένη, μια ψαρόπουλα αγκαλιασμένη
Με τον καλό της τον ψαρά, μετά η αποχαρά
Κι οι δυο τους έχουνε με φτύσει, και μες την προφηρένια πτύση
Κρύβεται απάντου εκείνη σαν παιδί
Κι εκείνος στη φυλακή σίγουρα τραγουδεί
Ω ψαροπούλα, μες στις θάλασσες και στα κρογιάλια
Δεν θα βρεθουνε σαν τα χείλη σου τέτοια κοράλια
Πάνω στη φυλακή, μετά η αποχαρά
Στα μαλλιά σου παιγνιδίζουν τρελά μαϊστράλια
Και σου μιλά το κύμα όταν κυλά
Και μία βραδιά φουροτουνιασμένη
Εκείνη αδίκως περιμένει
Άφησε εκείνος τη στεριά
Και μία βραδιά φουροτουνιασμένη
Και πάει μακριά
Έφυγε με το πύρο φάνη
Κι ούτε πια πίσω δε με φάνη
Κι ενώ κοιτάζει με μια ελπίδα της κρυφή
Το μαϊστράλι παίρνει τούτη τη στροφή
Αχ, ψαροπούλα
Μες στις θάλασσες και στα γρογιάλια
Δεν θα βρεθούνε σαν τα χείλη σου τέτοια κοράλια
Πάνω στα μαλλιά σου παιγνιδίζουν τρελά μαϊστράλια
Αχ, ψαροπούλα
Δεν θα βρεθούνε σαν τα χείλη σου τρελά μαϊστράλια
Αχ, ψαροπούλα
Δεν θα βρεθούνε σαν τα χείλη σου τρελά μαϊστράλια