แค่สายลมที่ผัดเรื่อยไป
ไม่เคยเข้าใจรักเป็นแบบไหน
ผ่านความเหงียบเหงา
ผ่านความเหนียบน้ําไม่รู้มาเท่าไร
และโชคชาติก็พัดเธอเข้ามา
ชุดฉันขึ้นมาจากความอาหวัง
กลายเป็นลมที่พัดยังมีทิศทาง
มันปลายที่ข้างใน
มีบางอย่างที่ดูเปลี่ยนไป
ยังได้ไกลเธอยังหวั่นไหว
เพิ่งรู้คําตอบของใจ
เป็นลมที่เพลิงไปรักเธอทั้งหมดใช้
ก็เพิ่งได้มาเข้าใจว่าความรักมันเป็นยังไง
เพิ่งรู้ใจตัวเองเหมือนกันว่าที่ทําลงไปเธอ
มันเรียกว่าความรัก
ก็เป็นสายลมที่พักที่ผ่านมาพบเธอ
ถ้าขาดเธอไปในใจข้างในฉันคงเอาแต่เผลอ
เป็นสายลมที่เคียงข้างเธอและคอยอบกอดเธอไว้
ดึงลมที่อยู่ข้างกายไม่จากไปไหน
ปล่อยต้องเธอเพียงท้องใส
และถึงเหลือแรงฉันสู้ไม่ไหว
ถ้ามันเพื่อเธอฉันพร้อมจะ ปัดเบาให้มันหายไป
มันปลากที่ข้างใน
มีบางอย่างที่ดูเปลี่ยนไป
ยิ่งได้ไกลเธอยิ่งรั้นไหว
เพิ่งรู้คําตอบของใจ
เป็นลมที่เพลิงไปรัก เธอจนหมดใช้ ก็เพิ่งได้มาเข้าใจว่าความรักมันเป็นยังไง
เพิ่งรู้ใจตัวเองเหมือนกันว่าที่ทําลงไปให้เธอ มันเรียกว่าความรัก
ก็เป็นสายลมที่พัก ที่ผ่านมาพบเธอ ถ้าขาดเธอไปในใจข้างในฉันคงมาแต่เพิ่ง
เป็นสายลมที่เคียงของเธอ และคอยอบกอดเธอไว้
ดึงลมที่อยู่ข้างกาย ไม่จากไปไหน
เริ่มที่เพลิบไปรัก แท้จนหมดใจ
ก็เพิ่งได้มาเข้าใจว่าความรักมันเป็นยังไง
เพิ่งรู้ใช้ตัวเองเหมือนกันว่าที่ทําลงไปเธอ
เรียกว่าความรัก
ก็เป็นสายลมที่พัก
ที่ผ่านมาพบเธอ
ถ้าขาดเธอไปในใจข้างใน
ฉันคงโว้แต่เพิ่ง
เป็นสายลมที่คิดของเธอ
และคอยอบกล้อเธอไว้
ดึงลมที่อยู่ข้างกาย