Αθήνα μου
Στο δικό σου χώμα
Τα βράδια σου τα τριφερά
Όταν τα δίχτυα τα γυρά
Του φεγγαριού με πιάνουν
Και τα μαυριά σου δειλινά
Που αλλούνταν τα βρά πουθενά
Ποτέ να μην
Μην πεθάνουν
Αθήνα και πάλι Αθήνα
Κι απόψε τα χείλη μου ασπούν
Αθήνα και πάλι Αθήνα
Και γέροι και νοι και παιδιά σ' αγαπούν
Με κρύο ή με λιακάδα
Μ' αρέσεις Αθήνα γιατί
Όλη η γλυκιά μας Ελλάδα
Στα χέρια σου αγαπούν
Αθήνα μου έχει χτιστεί
Όλη η γλυκιά μας Ελλάδα
Στα χέρια σου Αθήνα μου έχει χτιστεί
Κι αν κάποτε ξενιτευτώ
Για σένα ναι θ' ένα ρωτώ
Τον ήλιο κι όλα τα άστερα
Και στα πλακιώτικα στενά
Η σκέψη μου θα τριγυρνά
Αθήνα ξενογιάστρα
Κι αν τύχει ο πλάστης μια να βγει
Και καταστρέψει όλη τη γη
Την πλάκα σαν η πότη
Με ένα χαμόγελο γλυκό
Θα τη γλιτώσει απ' το κακό
Για την κι αυτός πλακιώτης
Αθήνα και πάλι Αθήνα
Κι απόψε τα χείλη μου ασκούν
Αθήνα και πάλι Αθήνα
Και γέροι και νοίκες παιδιά σ' αγαπούν
Με κρύο είμαι για καράβο
Μ' αρέσει σ' Αθήνα γιατί
Όλη η γλυκιά μας Ελλάδα
Στα χέρια σου Αθήνα μου έχει χτιστεί
Όλη η γλυκιά μας Ελλάδα
Στα χέρια σου Αθήνα μου έχει χτιστεί