Come on, baby, let's talk.
GELACH
Ik ben over een paar maanden ergens gratis,
benefiet gaan optreden in een astma-centrum.
En van zodra dat ik daar met die talk begon,
kwamen ze mij bedanken en ik mocht al naar huis gaan.
GELACH
Dat was dan, ga dat nog doen.
Maar
de echte Urbanus-fans weten wel dat
ik al van inden begin met die talk.
Ik had altijd heel graag Olympische atleet geweest.
Die doen ook altijd die talk aan hun handen voordat ze beginnen.
Mark Spits en zo, van die jongens.
Ik moest...
Verleden jaar,
bij ons,
in een sporthal optreden,
was er een enorme grote vergadering van
alle Belgische sportcomitees van België.
Om te zien of de Belgische atleten naar
de Olympische Spelen gingen in Moskou
of niet, met die boycott van de Amerikanen.
Ik moest die vergadering opvrolijken.
Plots komt onze minister van Cultuur op dat podium gesprongen.
Die duwt me weg.
Die moest een belangrijk briefje voorlezen.
Die begon daar zo...
O, o, o, o.
Maar allee,
meneer de minister,
dat zijn geen o's.
Dat is het embleempje van de Olympische Spelen.
GELACH
Ik zou eigenlijk willen beginnen met een liedje.
Dat gaat over mijn vakantie aan de Zurekust in Frankrijk.
Want natuurlijk,
met mijn populariteit,
kan ik niet meer aan het strand in België.
Ah ja,
al die vervelende fans die altijd al je lijf komen hangen en zo.
En daarom trek ik dus naar het verre zuiden in Frankrijk.
En daar word ik door niemand lastig gevallen
en verveel ik mij daar dus ook steeds dood.
GELACH Pas op, dat begint met zo'n zeer zware
hardrock-gitaarsolo.
GELACH Je kent dat wel, hè?
Ah. GELACH