ฉันรู้ว่าเธอคงจะเข้าใจ
มีอะไรในกล่องเบาๆใบนั้น
เป็นผ้าชัดหน้าแค่พื้นหนึ่ง
เหมือนของที่ใช้ประจําวัน
และฉันนี่เองที่ส่งให้เธอ
ส่งมาให้เป็นพร้อมวันในวันปัวใจ
ส่งมาให้ควรฝันร้ายเหมือนๆกัน
ส่งมาเพื่อเธอรู้ไหม
คราวนี้เธอต้องใช้มัน
ต้องพวบเดียวกันถึงจะเข้าใจ
ฉันรู้ว่าเธอน่ะถูกทิ้งมา
เหมือนๆฉันเองที่เธอเคยทิ้ง
มันยังไม่หมดหรอกน้ําตาฉันขอให้รับความเป็นจริงฉันรู้ว่าเธอยังต้องใช้มัน
ส่งมาให้เป็นของขวัญในวันปัวใจ
ส่งมาให้ควรฝันร้ายเหมือนๆกัน
ส่งมาเพื่อเธอรู้ไหมคราวนี้เธอต้องใช้มัน
และกันถึงจะเข้าใจ
คืนนี้ฉันก็เคยใช้
ใช้เช็ดน้ําตาฉันมาก่อน
ที่เจ็บข้าวนั้นเธอทําไว้จนหายดี
ใช้มันมาก่อนนานจนวันนี้
ส่งมาให้ควรฝันร้ายเหมือนๆกัน
ส่งมาเพื่อเธอรู้ไหมคราวนี้เธอต้องใช้มัน
ต้องกลัวเดียวกันถึงจะเข้าใจ
ส่งมาให้เป็นของขวัญในวันปัวใจ
ที่นอดร้องให้มันเหมือนกัน
ส่งมาเพื่อเธอรู้ไหมคราวนี้เธอต้องใช้มัน
ต้องเจ็บสักหนึ่งครั้ง
เจ็บปวดสักหนึ่งครั้ง
เจ็บแบบเดียวกันถึงจะเข้าใจ