ยามนภามืดฟ้าดารามน
จะมืดมนเท่าไร
ตรงนี้ยังสดใส
เพราะมีเธอชิดไกลสมตา
ยามสายลม ภริวในคืนคํา
ยังอุ่นใจทุกครา
ทุกคืนคันหนึ่ง แต่เธอยามนิทรา
ชื่นอุรา สองเรามาผู้พัน
เธอน้อเธอฉันมีแต่เธอในหัวใจ
เธอน้อเธอไม่มีผู้ใดเทียมเท่าทัน
มีแค่เธอผู้เดียวชดตาได้ไม่มั่น
คน
สําคัญของฉันเสมอ
เพียงชาติใดเธอเราไม่อาจได้คู่กัน
ในชาตินั้นจะยอมเปลี่ยวใจเท่าไร
เธอ
เจอชาติใดขอใจติดตามไปพบเจอ
เธอน้อเธอ
อ่า...อ
่า...
เธอน่ะ เธอฉันมีแต่เธอในหัวใจ
เธอน่ะ เธอไม่มีผู้ใดเที่ยมเท่าทัน
เจอตาได้ไหมมัน
คนสําคัญของฉันเสมอ
เพียงชาติใดถ้าเราไม่อาจได้คู่กัน
ในชาตินั้นจะยอมเปลี่ยวใจเท่าไร
เธอ
ชาติใดขอใจติดตามไปพบเจอ เธอน้อเธอ
ฟ้าดินแยกเราเท่าไรไม่ขาด
พบชาติรักเราห่างกันไม่ได้
เมื่อบุพเพสันวา มันไม่หายใจ
เธอนะเธอ
ฉันเป็นของเธอ