Waar een mossel met friet is, waar een kip aan het spit is, waar de kerk in het midden staat.
Waar de purpere hei bloedt en het gat in het zweet vloedt, waar we nauwelijks Nederlands praten.
Waar het diploma geen zin heeft en de koning ook al niet, waar de scherm bij koningen defineert.
Waar het volk goed pakt, sinds het een vers zonder kracht, is allemaal fabbelen aan de dochters piekeert.
Vlaanderenboven, waar we de heer nog geloven, waar de mensen belangrijk zijn en de bekken onbangrijk zijn.
Vlaanderen buiten, waar de vogels sluiten, Vlaanderen belandt bij het Noordzeestrand.
Waar de kleuren best grijs is, een schoenblok van wijs is, waar de rijkswacht goed functioneert.
Waar een pik en hauweelen zich een pintje tevreden, zoals het witte dorpjes in die Geertsen.
Waar de geest ons een haal is, a-w-w-w-k is, waar men ergens ook danig prijst.
Waar de gier op paraat staat, de vrouw aan de maat staat, de camera's graag had de premier nogal vaag, maar de vakantie naar Spanje wijst.
Vlaanderenboven, waar we de heer nog geloven, waar de mensen belangrijk zijn en de bekken onbangrijk zijn.
Vlaanderen buiten, waar de vogels sluiten, Vlaanderen belandt bij het Noordzeestrand.
De Kemmelberg, het Schavensteen, de Koekelberg en het Basiliek, ja die van Koekelberg, de Waterzooi, het Meisje in Trooi, de Vlaamse romantiek.
Vlaanderenboven, waar we de heer nog geloven, waar de mensen belangrijk zijn en de bekken onbangrijk zijn.
Vlaanderen buiten, waar de heer nog sluiten, Vlaanderen belandt bij het Noordzeestrand.
Tot straks!