ਨੀਤ ਦੇ ਦੀਲਾ ਸੇ ਦੀਲ ਨੂ ਕੀਨੇ ਦਰਦ ਲੁਕਾਵਾ ਮੈ
ਆ ਬੇਠਕ ਦੇ ਤੂ ਕੋਲ ਇਸਕ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਨਾਵਾ ਮੈ
ਕੋਈ ਗੱਲ ਬਨਾਕੇ ਛੁਠੀ ਜੇ ਵਰਬਾਦ ਤਾ ਕਰਦੇ ਹੋਨੇਆ
ਕੀਸਾ ਸਾਡੇ ਪੈਆਰ ਵਾਡਾਯਾ ਬਾਦ ਤਾ ਕਰਦੇ ਹੋਨੇਆ
ਕੋਈ ਗੱਲ ਬਨਾਕੇ ਛੁਠੀ ਜੇ ਵਰਬਾਦ ਤਾ ਕਰਦੇ ਹੋਨੇਆ
ਕੀਸਾ ਸਾਡੇ ਪੈਆਰ ਵਾਡਾਯਾ ਬਾਦ ਤਾ ਕਰਦੇ ਹੋਨੇਆ
ਬਾਮੇ ਲਖਮਾਡੀਆ ਕਰਗੇ ਓ ਇਸ ਦੀਲ ਕਮਲੇ ਜੇ ਨਾ
ਪਰ ਦੀਲ ਮੇਰਾ ਕੇਂਦਾ ਯਾਜਵੀ ਤ੆ਨੁ ਯਾਦ ਤਾ ਕਰਦੇ ਹੋਨੇਆ
ਕੁਝ ਯਾਦਨ ਰਖਿਆ ਨ ਸਾਂਬ ਕੇ ਦੱਸ ਕੀ ਮੇ ਪੁਲਾਮਾ ਮੇ
ਆ ਬੇਠਕ ਦੇ ਤੁਂ ਕੋਲ ਇਸਕ ਦੀ ਗਲ ਸੁਨਾਮਾ ਮੇ
ਉਦਾ ਪੀਡ ਮੇਰੇ ਨੂ ਓਨ ਲੀ ਕਦ ਚੀਤਤ ਕਰਦਾ ਹੋਨਾਈ
ਉਦਾ ਦੀਲ ਗੇਰਾਂ ਦੇ ਦੁਖ ਆਪਣੇ ਤੇ ਹਸ ਹਸ ਜਰਿਦਾ ਹੋਨਾਈ
ਆਵੇ ਮੁਤ ਸਾਡੀ ਲੀ ਓ ਹਤ ਜੂਡ ਦੂਆਮਾ ਮਗਦੇ ਨੇ
ਪਰ ਦੀਲ ਮੇਰੇ ਨੂ ਵੈਮ ਕੀ ਓਦਾ ਗੀਤੇ ਸਰਿਦਾ ਹੋਨਾਈ
ਲੀਖਿਆ ਫਤੇ ਨੇ ਤੇਰੇ ਲੀ ਜੋ ਗੀਤ ਸੁਨਾਵਾ ਮੇ
ਆ ਬੈਠ ਕਦੇ ਤੂ ਕੋਲ ਇਸਕ ਦੀ ਗੈਲ ਸੁਨਾਵਾ ਮੇ
ਆ ਬੈਠ ਕਦੇ ਤੂ ਕੋਲ ਇਸਕ ਦੀ ਗੈਲ ਸੁਨਾਵਾ ਮੇ
ਬੇ ਫਿਕਰੇ ਤੇ ਉਚੀਆ ਆਜਕਲ ਰੈਮਸਾਂ ਵਾਲੇ ਹੋਗਿਆ ਨੇ
ਤੇਰੇ ਪੈਾਰਚ ਪਾਗਲ ਸੀਜੋ ਆਜਕਲ ਸੈਂਜਾਂ ਵਲੇ ਹੋਗਿਆ ਨੇ
ਬੇਨ ਮਂਗਿਆਂ ਹੀ ਜੋ ਤੇਰੇ ਸੀ ਇਸਿ ਇਬਾਦਤਾਂ ਵਨਕੇ ਰੈਗਿਆ ਨੇ
ਅਕ਼ਾਂ ਸਮੈ ਰੈਨ ਵਲੇ ਉਨ ਆਦਤਾਂ ਵਨਕੇ ਰੈਗਿਆ ਨੇ