Kto nigdy nie żył, nigdy nie umiera,
nic nie utraci ten, co nie miał nic.
Co
piękne jest, także jest niedobre,
ziemia,
morze i krasny księżyc, słońca, blask.
Lecz poza nimi drwoga i cierpienie,
a tam gdzie miłość, tam podorza śmierć.
A tam gdzie miłość, tam podorza śmierć.
Kto nigdy nie żył, nigdy nie umiera,
nic nie utraci ten, co nie miał nic.
Ten,
kto nie kochał,
nie wie,
co tęsknota,
nie wie,
co gorycz,
kto bez marzeń śni.
Co piękne jest,
także jest niedobre,
ziemia,
morze i krasny księżyc, słońca, blask.
Kto nigdy nie żył, nigdy nie umiera,
nic nie utraci ten, co nie miał nic.
Nic nie utraci ten, co nie miał nic.
Lecz poza nimi drwoga i cierpienie,
a tam gdzie miłość, tam podorza śmierć.
A tam gdzie miłość, tam podorza śmierć.
Kto nigdy nie żył,
nigdy nie umiera,
nic nie utraci ten, co nie miał nic.
Nic nie utraci ten, co nie miał nic.