ਲੋ ਵੀਰੇ ਕਾਭੀ ਫਰਮੈਸ਼ਾ ਆਂ ਜਾਏਂ
ਥੋਡੀਆ ਫਰਮੈਸ਼ਾ ਭੀ ਪੂਰੀਆ ਕਰਾਂ ਗੇ
ਪਰ ਆ ਮੇਰੇ ਸਜਜਿਆਤ ਖਡੇ ਭੀਰ
ਕੱੰਲੇ ਗਾਈ ਜ਎ਂ ਥੈ ਖਾਡਾ ਥੰ ਲੋਂ ਦੈ ਨੀ ਜਣੇ
ਕਲੇ ਦੇ ਗੈਂ ਨੁ ਖਾਡਾ ਈ ਨੀ ਮਂ ਸਮਜਦੇ
ਲੋਂ ਕੋਈ ਗਾਲੀ ਵੀ ਰੇ ਏ ਤੁਨੁ ਪਤਾਈ ਭੀ ਵੀ ਬਾ ਜੀ ਵੀ ਨਾਲ ਹੇ
ਕਰੇ ਲੂ ਦੁਗਾਨਾ
ਜੀ ਤੀ ਸੀਦਮਾਂ ਵਾਲਾ ਆਉਜੀ
ਸੁਣ ਵੇ ਟੋਲਾ ਕਾਦਾ ਇੰਲਾ ਮੈ ਤੈਨੁ ਸੁਛ ਕੇਂਦੀ
ਕਲਾ ਨਾ ਜਾਈ ਕੇ ਤੁਨੁ ਕੀ ਕਿਰ ਤੇ ਘਾਟ ਰੈਂਦੀ
ਸੁਣ ਇਡ਼ਿਆ ਗਾਤੋ ਦਿਰਿਆ ਰਬ ਦੀ ਰਂਗਿਲਿਆ ਰੈ
ਜਟਾ ਨਲ ਕਾਟੋ ਖੇਡ ਦੀ ਕੀ ਤੀ ਆ ਬੇ ਖੀ ਮਤਿਆ ਰੈ
ਬੈ ਪਾਟ ਦੀ ਤੂਤਰ ਜਨਾ ਲੇ ਪਰਦਾਂ ਦੀ ਜੋਡੀ
ਕਚਿਰਾਂ ਦੀ ਕਚੀ ਮਿਟੀ ਉਡੀ ਉਡੀ ਸੀਰ ਬੇਂਦੀ ਖਲਾ ਨਾ ਜਾਈਂ ਖਲਾ ਨਾ ਜਾਈਂ ਖੇਸ ਨੁ ਕੀ ਕਿਰ ਤੇ ਖਾਟ ਰੈਂਦੀ
ਮੀਰ ਤੇਰੀ ਖਾਤਿਰ ਚੇਲਿਏ ਮੰਤਾ ਅਂਬਰੋ ਤਾਰੇ ਤੋਡਾ ਜਗਰ ਸਾਲੂ ਤੇਰੀ ਖਾਤਿਰ ਤੇਰੀ ਕੱਦੇ ਨਾ ਮੋਡਾ
ਜੋ ਜੁਕ ਚੇਟੂ ਪੋਲੇ ਵੇਖੀ ਨਾ ਗੇ ਸਬਲ ਖੁਭਖਾ ਰੇ ਜਟਾ ਨਲ ਕਾਟੋ ਖੇਡ ਦੀ ਕੀ ਸਿਆ ਵੇਖੀ ਮੱਤਿਆ ਰੇ
ਕੀਨੇ ਕੀਨੇ ਜਾਲ ਲਡੋਂਦੇ ਕੈ ਰੇ ਅਪਨੇ ਤੇਰੀ ਹਾਣੀ ਗਡੇ ਤੇ ਬੈਤਨੁ ਕੇਝਾ ਚੇਟ ਬਖਾਵੇ ਪਰਾਣੀ
ਮੁਦਿਆ ਟੀਡਾ ਵਾਂਗੋ ਗੁਝਾਣਾ ਮੈ ਮਗਰੋ ਨੀ ਲੈਂਦੀ ਖਲਾ ਨਾ ਜਾਈਂ ਖਲਾ ਨਾ ਜਾਈਂ ਖੇਟ ਨੁ ਕੀ ਕਿਰ ਤੇ ਕਾਟ ਰੈਂਦੀ
ਨੀ ਦੇਖਦ ਰਾਣੀ ਤੇਰੇ ਵਰਕੀ ਕੱਦੇ ਹੇਂਡ ਨੀ ਕਰਦੀ ਯੋਰ ਤੇਰੇ ਦੀ ਤੇਰੇ ਸਮਨੇ ਕਿਨਿ ਇਜਿਸ ਕਰਦੀ
ਓ ਬੋਲੇ ਤਾ ਮੀ ਸ਼ਰੀ ਗਿਰਦੀ ਤੇਰੇ ਚੋ ਆਂਗਿਆਰੇ ਜਟਾ ਨਾਲ ਕਾਟੋ ਖੇਡ ਦੀ ਕਿਤਿ ਆਵੇ ਖੀਮਟਿਆਰੇ
ਤੇਰੇ ਕਮਨ ਕਮਿਆਨੇ ਤਾ ਮੇਰੀ ਜਿਂਦ ਲੈ ਲੈਨੀ ਤਰਸਾ ਪਿਆਰ ਚੇਰੇ ਨੂ ਚਿਂਦਰਿਆ ਪੈਗੀ ਇਕ ਦੀਨ ਕੇਨੀ
ਸਾਲਾ ਦਿਨ ਮੀਟੀ ਵੀਚ ਰੇਂਦਾ ਮੈ ਸੱਲ ਸੱਜ਼ ਕੇ ਬੈਂਦੀ ਕਲਾ ਨਾ ਜਾਈਂ ਕੇਤ ਨੂ ਕੀਕਿਰ ਤੇ ਖਾਟ ਰੈਂਦੀ
ਦੀ ਏ ਕੇਡੀ ਤੂ ਗੈਲ਼ ਕੀਤੀ ਚੱਲਾ ਜੀ ਬੋਲ ਪਗਾਮਾ ਲਾਲੇ ਮੂਤੇ ਸੁਰਖੀ ਬਿਂਦੀ ਮਲਕ ਦੀ ਸੰਰ ਕਰਾਮਾ
ਸੋਰ ਸੈ ਜੀ ਤੀ ਸੁਤਮਾ ਬਾਲਾ ਛੇਡ ਨੀ ਗੇ ਅਜਨਾਰੇ ਜਟਾ ਨਲ ਕਾਟੋ ਖੇਡ ਦੀ ਕੀਤਿ ਆਬੇ ਖੀਮਤਿ ਆਰੇ
ਕਲਾ ਨਾ ਜਾਈ ਖੇਸ ਨੂ ਕੀਕ ਕਿਰਤੇ ਕਾਟੋ ਰੈਂਦੀ