Nie ja
kupuję z tobą zbiorki nut
i słucham Bacha
Nie ja
Powoli w drzwiach przekręcam klucz
wciąż tak nieśmiała
Nie ja
Utpływam tam, gdzie mocniej
noc muzyką gra
Nie ja
Wybacz,
że nie ja
Był ktoś,
kto smutek otarł z twarzy
jednym ciepłym słowem
Był ktoś,
kto z piasku mi zbudował teatr,
w którym gram
Był ktoś,
kto mocniej wziął za rękę,
poprowadził w ogień
Był ktoś,
tak zwyczajnie sam
Nie ja
Przynoszę ci w koszyku dzień i słodzeń kawę
Nie ja Odważnie ruszam w wielki świat jak ty tramwajem
Nie ja
Przy oknie czasem czekam do białego dnia
Nie ja Wybacz,
że nie ja
Był ktoś,
kto smutek otarł z twarzy
jednym ciepłym słowem
Był ktoś,
kto z piasku mi zbudował teatr,
w którym gram
Był ktoś,
kto mocniej wziął za rękę, poprowadził w ogień
Był ktoś,
tak zwyczajnie sam
Był ktoś, kto mocniej wziął za rękę,
poprowadził w ogień
Był ktoś,
tak zwyczajnie sam