In het noorden, ver van hier, stroomt een oude, magische rivier. Ga maar slapen, lief en drol, al wat ooit was rust in haar stroom. In het water, diep en blauw, schuilt het antwoord op de vraag van jou. Duik in tijden van beweging, maar wie te ver gaat, keert nooit weer. Ze zingt, voor wie haar kan verstaan, je zicht voordoor, haar lied gebreed. Kun jij je angsten straks weerstaan? Kun je aan, wat het water heet? In het noorden, ver van hier, wacht een moeder, daar bij de rivier. Kom een lief keer terug naar huis, ben je verdwaald, dan kom je thuis.